قصه ی دل کندن من از عبور یه غریبه

سرگذشت روزگار سوت و کور یه غریبه

قصه ی بودن و رفتن تا ابد همسفرم شد

وقتی که ایینه پرشد از حضور یه غریبه

میگذرم از شبو باور می کنم که تموم قصه ها پر از غمه

باز دوباره جای زخم بی کسی روی قلبم چشم براه مرهمه

میگذرم از تو که اون غریبه ای اون که تنهایی مو زیر پا گذاشت

آیینه ی قدیمی مو شکست رو رفت تا ابد دل منو تنها گذاشت