با تو فانوس ترانه

 یک چراغ شعله ور بود

قاصدک چه خوش خبر بود

کوچه ها بدون بن بست

 آسمان پر از ستاره

شبا گلخونه خورشید

 واژه ها شعر دوباره

دست تکون دادن آخر

 توی اون کوچه ی خلوت

بغض بی وقفه ی آواز

با خود عهد کردم شاید فراموشت کنم

نفس هایم را حبس کردم

پرده ای سیاه به یاد آویختم

زندگی را فراموش کردم

شاید فراموشت کنم

خاطراتت را آتش زدم ،

به عشق نفرین کردم

رویایت را ناباورانه در دورترها ریختم

تا آسمان پرواز کردم

شاید فراموشت کنم

اما ....